Zapraszamy na Osiedle Ruczaj w Lublinie!
Nowa inwestycja mieszkaniowa przy ul. Poligonowej

Mieszkania w okolicy Czechowa i Botanika

Okolice Nowego Ruczaju – Sławin i Sławinek

Sławin i Sławinek, na których położony jest Nowy Ruczaj, to jedne ze starszych dzielnic Lublina. Co interesujące, ze względu na swoje walory przyrodnicze i geotermalne przez długi okres pełniły one funkcje uzdrowiskowe.

Najdawniejsze wiadomości o wsi Sławin pochodzą z 1330 roku. Przez kolejne wieki przechodziła ona z rąk do rąk jako posiadłość ziemska z coraz liczniejszymi osadami. W XVIII wieku we wsi istniał już dwór. Mniej więcej w tym okresie powstał Sławinek, wydzielony ze wsi Czechów. Na terenach ówczesnego Sławina i Sławinka znajdowały się posiadłości rodziny Firlejów, objętych później w posiadanie przez Jana Nepomucena Kościuszkę. Znany nam z historii Tadeusz Kościuszko prawdopodobnie pomagał w projektowaniu ogrodu i parku okalającego wówczas  dworek. Do dziś budynek ten nazywamy Dworkiem Kościuszków.

Na terenach dzisiejszego Sławinka i Sławina funkcjonowało uzdrowisko znane z leczniczych wód. Założył je Paweł Wagner, kolejny właściciel dworku. Odkrył on, że w pobliżu znajdują się źródła wód mineralnych o korzystnym składzie chemicznym. W najlepszych czas w uzdrowisku funkcjonował duży zakład kąpielowy oraz pijalnia wód, a także restauracja, sala taneczna, park i domy dla kuracjuszy. Ośrodek przyciągał wtedy zainteresowanych z całego ówczesnego Królestwa Polskiego. Niestety, pod koniec XIX wieku nie wytrzymał konkurencji ze strony Nałęczowa, zaś kolejne wojny dopełniły dzieła zniszczenia. Dzisiaj po dawnym sławinkowskim uzdrowisku pozostało kilka źródełek; możemy ich szukać na terenie Ogrodu Botanicznego.

Po wojnie obszary dawnego uzdrowiska zakupił Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej. Wstępną koncepcję zagospodarowania terenu stworzyli wybitni architekci – Zofia i Oskar Hansenowie we współpracy z dr Marią Petrowicz oraz prof. Dominikiem Fijałkowskim. Od lat 60. XX wieku Uniwersytet przeprowadził liczne prace związane z otwarciem Ogrodu Botanicznego oraz pełną renowację Dworku Kościuszków. Ogród otwarto dla zwiedzających w 1979 roku i od tamtego momentu cieszy się niesłabnącą popularnością wśród lublinian.

W latach 50. XX wieku Sławin i Sławinek zostały przyłączone do Lublina. Na terenie obydwu dzielnic istnieją dzisiaj osiedla mieszkaniowe oraz chętnie odwiedzane Ogród Botaniczny i Muzeum Wsi Lubelskiej.

Polecamy:

Źródła:
M. Kalisz, D. Szopowska, Ogarnij Miasto – Lublin. Miejski przewodnik subiektywny, Seria Ogarnij Miasto, 2014.
P. Kawałko, Z. Nestorowicz (red.), Lublin. Przewodnik, Wydawnictwo Gaudium, Lublin 2012.
http://ryneklubelski.pl/2014/04/zrodlach-uzdrowisku-slawinku/
http://ryneklubelski.pl/2014/02/slawin-slawinek-nazwy-podobne-osady-rozne/
http://teatrnn.pl/leksykon/node/726/dzielnice_lublina_%E2%80%93_s%C5%82awin_i_s%C5%82awinek